Over Alle rondleidingen Jeep-toursZelfgeleide AudiotoursZonsondergangtoursZonsopgangtours Routebeschrijving Openingstijden & Prijzen
Vind rondleidingen 
Monument Valley beslaat 91.696 hectare van het Colorado-plateau langs de grens tussen Utah en Arizona. Enorme zandstenen buttes rijzen 300 meter boven de woestijnbodem uit, beschermd binnen een soeverein Navajo Tribal Park.
Enorme zandstenen buttes domineren 91.696 hectare van het Colorado-plateau langs de grens tussen Utah en Arizona. Monument Valley is geen Amerikaans nationaal park. De Navajo Nation bezit en beheert dit land als een soeverein Tribal Park en rekent een toegangsprijs van $15 per persoon en $20 per voertuig. Nationale parkpassen zijn niet geldig bij de ingang. Zomertemperaturen stijgen regelmatig boven de 38°C. Bezoekers rijden een 27 kilometer lange onverharde lusweg die bestaat uit ruwe aarde, grind en diepe zandduinen. Sedans met een lage bodemvrijheid lopen risico op ernstige schade aan de onderkant, waardoor SUV's met een hoge bodemvrijheid of begeleide jeeptours de veiligere keuzes zijn. Het park verbiedt drones, campers, busjes, motorfietsen en grote off-road voertuigen op de toeristische route.
De vallei ligt tussen de 1.500 en 1.800 meter boven zeeniveau. IJzeroxide in de verweerde Cutler Group-siltsteen geeft het landschap zijn levendige rode kleur. Donkerblauw-grijze strepen van mangaanoxide lopen langs de steile kliffen. Voorbijtrekkende wolken werpen scherpe, snel bewegende schaduwen over de woestijnbodem. De wind blaast fijn rood zand door de lucht, wat voertuigen en cameralenzen bedekt. Reizigers besteden doorgaans drie uur aan het rijden van de scenic loop en stoppen bij aangewezen uitkijkpunten. De route voert langs iconische formaties zoals de Mittens, Merrick Butte en John Ford's Point. Kinderen vinden het vaak leuk om uniek gevormde rotsen zoals de Elephant en de Camel langs de route te identificeren.
Voor toegang tot het achterland is het inhuren van een erkende Navajo-gids vereist. Zware moessonregens van juli tot september spoelen de onverharde wegen vaak weg, wat dwingt tot plotselinge parksluitingen. Controleer de officiële website van de Navajo Nation Parks voor de dagelijkse wegomstandigheden voordat u de rit van 195 kilometer (twee uur) vanuit Page, Arizona, of de rit van 224 kilometer vanuit Cortez, Colorado, maakt. Rijden vanuit Moab, Utah duurt ongeveer twee uur en 38 minuten via Highway 191 en Highway 163. Het terras van het bezoekerscentrum biedt een volledig verhard, rolstoeltoegankelijk platform met uitzicht over de vallei. Oudere reizigers en mensen met beperkte mobiliteit kunnen de 300 meter hoge monolieten direct vanaf dit uitkijkpunt bekijken zonder over het ruige terrein beneden te hoeven navigeren. Neem een warme donsjas mee voor zonsopgangtours, aangezien de temperaturen in de hoge woestijn tijdens winternachten en lenteochtenden tot onder het vriespunt dalen. Draag dichte sportschoenen, kleding met lange mouwen en een hoed met brede rand om u te beschermen tegen de intense zon en het opwaaiende zand.
Paleo-Indiase jagers uit de ijstijd volgden als eersten het wild door dit hoge woestijnlandschap. Anasazi-boeren volgden rond 1200 v.Chr., bewerkten de droge grond en kerfden rotstekeningen in de canyonwanden die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn. President Chester Arthur droeg de regio in 1884 officieel over aan het Navajo-reservaat. De federale overheid erkende de soevereiniteit van de Navajo over het land, waarmee de controle van de stam over de hulpbronnen van de vallei werd verankerd.
Harry Goulding vestigde in 1924 een handelspost aan de rand van de vallei. Hij verhandelde goederen met lokale Navajo-families en zag het commerciële potentieel van de opvallende geologie. Goulding reisde in 1938 naar Hollywood met foto's van de torenhoge buttes en presenteerde de locatie aan filmregisseur John Ford. Ford koos de vallei voor zijn film "Stagecoach", waardoor de afgelegen woestijn onmiddellijk veranderde in een wereldwijd symbool van het Amerikaanse Westen. Productieteams stroomden de volgende twee decennia naar het gebied. De toestroom van filmstudio's bracht verharde wegen en een stabiel inkomen naar de geïsoleerde regio. John Ford's Point, een prominent uitkijkpunt in het park, draagt de naam van de regisseur en is de exacte plek waar de beroemde "Man on a Horse"-foto werd genomen.
De Navajo Tribal Council richtte in 1958 het Monument Valley Tribal Park op. Stamleiders zagen de noodzaak in om hun heilige plaatsen te beschermen tegen ongereguleerd toerisme en exploitatie van hulpbronnen. De aanwijzing creëerde een formele grens van 91.696 hectare en voerde strikte regels in tegen wandelen buiten de paden en ongeautoriseerde commerciële fotografie. Commerciële filmopnames, bruiloften en portretsessies vereisen nu een speciale gebruiksvergunning die direct bij het bezoekerscentrum kan worden verkregen.
De moderne infrastructuur blijft bewust beperkt om het landschap te behouden. The View Hotel, direct aan de rand van de canyon gebouwd, biedt de enige accommodatie binnen de parkgrenzen. De stamautoriteiten onderhouden de 27 kilometer lange lus als een onverharde weg om de rijsnelheid te beperken en het ruige karakter van de omgeving te behouden. Bezoekers die de 5,1 kilometer lange Wildcat Trail bewandelen, volgen de exacte routes die Navajo-herders al eeuwenlang gebruiken. De nabijgelegen Goulding's Trading Post fungeert tegenwoordig als museum. Exposities tonen de originele foto's die werden gebruikt om de vallei aan Hollywood-regisseurs te verkopen, naast traditioneel Navajo-aardewerk en historische familie-aandenkens. Slechts 15 tot 20 minuten ten noorden van de parkingang snijdt Highway 163 recht naar de verre buttes. Dit specifieke stuk asfalt werd beroemd als de locatie waar een bekend filmpersonage zijn cross-country run beëindigde, wat dagelijks fotografen trekt. Wijs iemand aan om op het snelle tegemoetkomende verkeer te letten wanneer u foto's maakt op deze actieve snelweg.
Drie verschillende geologische lagen vormen de 300 meter hoge zandstenen buttes die uit de vallei oprijzen. Organ Rock-schalie vormt de brede, glooiende basis van de monumenten. De Chelly-zandsteen creëert de steile, verticale kliffen in het middengedeelte. Moenkopi-schalie bedekt de platte toppen van de mesa's en beschermt het zachtere gesteente eronder tegen snelle erosie. Miljoenen jaren van wind en water hebben het omliggende plateau weggeërodeerd, waardoor alleen deze geïsoleerde monolieten overbleven.
De Totem Pole is de meest kwetsbare formatie in het park. Deze smalle zandstenen naald rijst scherp op uit de woestijnbodem, gebeeldhouwd door eeuwen van opwaaiend zand. Bezoekers die de 27 kilometer lange lus rijden, bekijken deze van een afstand, aangezien de structuur zeer instabiel is en verboden terrein voor klimmers. De West en East Mitten Buttes domineren het noordelijke uiteinde van de vallei. Hun duidelijke duimachtige pieken wijzen naar de hemel en creëren enorme silhouetten tegen de horizon. John Ford's Point biedt een panoramisch uitzicht op het uitgestrekte woestijnlandschap. Steile afgronden omringen het uitkijkpunt, waardoor ouders hun kinderen dicht bij zich moeten houden omdat er geen veiligheidshekken zijn geïnstalleerd.
Twee keer per jaar verandert het Mitten Shadow-evenement het landschap. Eind maart en half september lijnt de ondergaande zon de schaduw van West Mitten Butte perfect uit over East Mitten Butte. Fotografen verdringen zich uren van tevoren op het terras van het bezoekerscentrum om de uitlijning vast te leggen. Plotselinge overstromingen vormen de vallei opnieuw tijdens het moessonseizoen van juli tot september. Gewelddadige onweersbuien in de middag storten in enkele minuten centimeters regen uit, waardoor droge beddingen veranderen in kolkende rivieren van rode modder die de toeristische route blokkeren. Bestuurders moeten de lokale weersvoorspellingen in de gaten houden voordat ze de valleilus inrijden, omdat voertuigen gemakkelijk vast komen te zitten in het diepe, natte zand.
Nabijgelegen geologische locaties delen vergelijkbare kenmerken. Valley of the Gods ligt op 45 minuten afstand en beschikt over een 27 kilometer lange onverharde weg die door miniatuur zandsteenformaties slingert, beheerd door het Bureau of Land Management. Goosenecks State Park, op minder dan een uur van de vallei, toont de San Juan-rivier die strakke lussen door de rotsen snijdt. De rivier legt zeven kilometer aan bochten af terwijl ze in vogelvlucht minder dan twee kilometer vooruitgaat. Het uitkijkpunt Artist's Point ligt aan het uiteinde van de 27 kilometer lange lusweg. Fotografen verzamelen zich hier bij zonsopgang om te zien hoe het oostelijke licht de westelijke zijden van de buttes verlicht en een warme, gouden gloed over de hele vallei werpt.
De Navajo Nation noemt dit land Tsé Biiʼ Ndzisgaii, wat zich vertaalt naar "de vallei van de rotsen". De torenhoge buttes vertegenwoordigen meer dan geologische anomalieën; het zijn heilige monumenten die de geesten van Navajo-voorouders bevatten. Traditionele verhalen identificeren de torenhoge pieken als oude goden die in steen zijn veranderd. De Totem Pole-formatie vertegenwoordigt specifiek een godheid die omhoog wordt gehouden door bliksem.
Navajo-families onderhouden actieve boerderijen op de valleibodem. Ze hoeden schapen door het struikgewas en weven traditionele wollen kleden met technieken die van generatie op generatie zijn doorgegeven. Het land ondersteunt hun pastorale levensstijl. Toeristen die de lusweg rijden, passeren deze privéwoningen. Het maken van foto's van Navajo-bewoners of hun huizen zonder uitdrukkelijke toestemming schendt de privacywetten van de stam. Langs de lusweg en bij het bezoekerscentrum staan kraampjes. Het kopen van authentieke wollen kleden of zilveren sieraden rechtstreeks bij deze lokale ambachtslieden ondersteunt de gemeenschap.
Voor toegang tot specifieke locaties is het inhuren van een erkende Navajo-gids vereist. Formaties zoals de Ear of the Wind-boog en Mystery Valley liggen in beperkte zones in het achterland. Gidsen delen mondelinge geschiedenissen en traditionele liederen onder de zandstenen bogen, wat context biedt die onafhankelijke reizigers missen. Het Navajo Parks and Recreation Department handhaaft deze grenzen strikt. Het betreden van federaal Indiaans reservaatland brengt zware juridische sancties met zich mee. Bezoekers moeten een Backcountry Permit verkrijgen bij het bezoekerscentrum voor elke wandeling buiten de aangewezen Wildcat Trail.
De culturele voetafdruk strekt zich uit tot buiten de parkgrenzen. Het Four Corners Monument, beheerd door de Navajo Nation, ligt op 1,5 uur afstand. Bezoekers staan tegelijkertijd in Arizona, Utah, Colorado en New Mexico terwijl ze snuffelen bij lokale kraampjes die handgemaakte ambachten verkopen. Dertig minuten van het park ontleent het kleine stadje Mexican Hat zijn naam aan een rotsformatie die lijkt op een omgekeerde sombrero. Het stadje dient als uitvalsbasis voor rotsklimmers en avontuurlijke tours langs de San Juan-rivier. De winteropeningstijden voor de toeristische route zijn van 08:00 tot 17:00 uur, terwijl de zomertijden tot 19:00 uur verlengd worden. Het park is volledig gesloten op Thanksgiving, eerste kerstdag en nieuwjaarsdag.
Parkfunctionarissen verbieden drones strikt en zullen elk exemplaar dat binnen de grens van 91.696 hectare wordt gevlogen, in beslag nemen.
Huisdieren zijn verboden op alle locaties van het Navajo Tribal Park, inclusief de toeristische route en wandelpaden.
Highway 163 ten noorden van het park is de exacte filmlocatie waar het filmpersonage zijn cross-country run beëindigde.
Eind maart en half september bedekt de schaduw van West Mitten Butte bij zonsondergang perfect East Mitten Butte.
De 5,1 kilometer lange Wildcat Trail is de enige wandeling die bezoekers kunnen voltooien zonder een erkende Navajo-gids in te huren.
De buttes bestaan uit Organ Rock-schalie aan de basis, de Chelly-zandsteen in het midden en Moenkopi-schalie aan de top.
Moessonregens van juli tot september veroorzaken plotselinge overstromingen die regelmatig de 27 kilometer lange onverharde lusweg wegspoelen.
Nee, het is een Navajo Tribal Park dat in 1958 werd opgericht. De Navajo Nation beheert het land als een soeverein gebied.
America the Beautiful-passen zijn hier niet geldig. Bezoekers betalen een tribale toegangsprijs van $15 per persoon en $20 per voertuig.
Standaard sedans kunnen de onverharde weg bij droog weer berijden, maar bestuurders riskeren schade aan de onderkant. SUV's met een hoge bodemvrijheid of begeleide jeeptours kunnen veel beter omgaan met het diepe zand en de diepe kuilen.
Honden zijn strikt verboden op alle locaties van het Navajo Tribal Park. U mag geen huisdieren meenemen op de toeristische route of de wandelpaden.
Drones zijn verboden in het hele tribale park. Parkfunctionarissen zullen alle drones die binnen de grenzen worden gevlogen in beslag nemen om de privacy van de bewoners te beschermen.
De Wildcat Trail is een 5,1 kilometer lange zelfgeleide luswandeling rond West Mitten Butte. Het is het enige pad in het park waar onafhankelijk wandelen zonder Navajo-gids is toegestaan.
De schaduw van West Mitten Butte lijnt bij zonsondergang twee keer per jaar perfect uit met East Mitten Butte. Dit astronomische evenement piekt rond 30 maart en 13 september.
The View Hotel and Cabins is de enige accommodatie binnen de parkgrenzen. Het biedt kamers met privébalkons met uitzicht op de Mittens, plus tentplaatsen en een camperpark.
Onafhankelijk off-road reizen in het achterland is illegaal. U moet een begeleide tour boeken bij een erkende Navajo-operator om beperkte gebieden zoals Mystery Valley of Hunts Mesa te zien.
De late herfst en het vroege voorjaar bieden aangename temperaturen en minder drukte. Het hoogseizoen in de zomer brengt hitte van meer dan 38°C, terwijl de moesson aan het eind van de zomer gevaarlijke plotselinge overstromingen veroorzaakt.
Bekijk geverifieerde rondleidingen met gratis annulering en directe bevestiging.
Vind rondleidingen